มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป ( อารตี วิรตี ปาปา )

บาป คือ สภาพจิตที่ขุ่นมัวไม่สะอาด ซึ่งเป็นผลจากการกระทำความชั่ว (อกุศล)
งดเว้นจากบาป คือ การกระทำใดก็ตาม ทั้งกาย วาจา และใจ ที่เป็นความชั่วความร้ายกาจ ทำให้จิตขุ่นมัวเศร้าหมอง ที่เคยทำอยู่ให้งดเสีย ที่ยังไม่เคยทำให้เว้นไม่ยอมทำโดยเด็ดขาด
เหตุที่ทำแล้วเป็นบาป คือ อกุศลกรรมบถ ๑๐ (ทางแห่งความชั่ว)
๑. ฆ่าสัตว์ : ฆ่าคน ยิงนก ตกปลา ทรมานสัตว์
๒. ลักทรัพย์ : ลักขโมย ปล้น หลอกลวง ฉ้อสงฆ์ บังศาสน์ ฉ้อราษฏร์ บังหลวง(คอรับชั่น,คอมมิสชั่น)
๓. ประพฤติผิดในกาม : เป็นชู้ ฉุดคร่า อนาจาร ลักลอบได้เสียกัน
๔. พูดเท็จ : พูดโกหก พูดเสริมความ ทำหลักฐานเท็จ
๕. พูดส่อเสียด : พูดยุยงให้เขาแตกกัน ใส่ร้ายป้ายสี
๖. พูดคำหยาบ : ด่า ประชด แช่งชักหักกระดูก ว่ากระทบ พูดดูถูก
๗. พูดเพ้อเจ้อ : พูดพล่าม พูดจู้จี้ ขี้บ่น พูดโอ้อวด พูดเหลวไหล
๘. คิดโลภมาก : อยากได้ในทางทุจริต เพ่งเล็งจะเอาทรัพย์คนอื่น
๙. คิดพยาบาท : คิดอาฆาต คิดแก้แค้น คิดปองร้าย
๑๐. มีความเห็นผิด : เห็นว่า สร้างเหตุใดก็ตามไม่ว่าบุญหรือบาปไม่มีผลตอบแทน
เห็นว่า ผลทั้งหลายเกิดขึ้นเองโดยไม่อาศัยเหตุ

การทำชั่ว : เหมือนพายเรือตามน้ำ สะดวกสะบายไปตามแรงกิเลส มุ่งสู่ความทุกข์
การทำดี : เหมือนพายเรือทวนน้ำ ลำบากยากเข็นทวนแรงกิเลส มุ่งสู่ความสงบสุข
การทำกลางๆ : เหมือนลอยเรือตามน้ำ เป็นผู้ประมาทย่อมจะเผลอทำความชั่วได้ในไม่ช้า เพราะจิตของคนเราพร้อมที่จะหลงไปตามแรงกิเลสทุกขณะ
ผลดีของการงดเว้นบาป คือ การรักษาศีล ๕
สีเลนะ สุคติง ยันติ : มีทางดำเนินชีวิตที่ดี ไม่มีเวร ไม่มีภัย
สีเลนะ โภคะสัมปทา : มีของกินของใช้พอเพียงต่อการดำเนินชีวิต
สีเลนะ นิพพุติง ยันติ : มีความสงบสุข พ้นทุกข์เพราะกิเลสดับ