|
DE
FROSCH WU SO DICK WELL WERRE WIE DE OCHS von Raymond COLLING imprimerie
Neiter Lemberg |
|
lm
Krotteloch herrscht feschtiiches Getrubel, Die
Fresche kuakse heftich mit Frèèd un Gejubel. Eèner
awer sitzt truurich aan ère Wied ganz elèèn : Er fînd die aannere so tierich un
arich gemèèn. «
Was sin ich? Was kinnt ich noch werre ? Ich
sin doch viel meh wert fa mit denne se zerre ! Doat
iwe in de Wies grast e Ochs vor sich hin, Das
isch e Vorbild, so wodd ich sin. » Gesat,
gemach. Er fangt an se pumpe, De
Buch wead aïs dicker, er loßt sich nit lumpe, Er
schwellt sinni Bruscht, er schnuuft nimmeh us, Bienaa
schun so groß wie im Ochs sinner Fus. Es
laangt noch nit, er muß noch meh, Er
bißt uf die Ziehn, er spiert nit sin Weh. Er
triebt sich noch dicker, erpfuust sinne Backe, Das
kaann doch nit woa sin, ich muß es doch packe. Die
Hut isch gestremmt, sie hait 's nimmeh us Sie
muß sich noch dehne uf Deywel kummerus! E
fuaichtbares Krache spieit s'End vun dem Lied, De
Frosch isch geplatzt un hàngt in de Wied. |
|
Ob
groß, ob klèèn, ob Bur, ob Parisser, Foatz
nie heecher...wie din Schisser. |