La vila de Seta fa soscar quauques imaginòtistas. Cal dire que i a de rasons. Es una vila populara e multiculturala : tota la Mediterranèa es aquí, e tot aquò al centre de l’Occitania. Aquò fa un potencial interessant per far bolegar las causas. E i a mai que lo grand Georges qu’es sortit de la vila.

 Demest los actors locals, avèm ja parlat dins la Linha Imaginòt de la sala de l’Athénée qu’a una demarcha independenta e virada cap a la pluralitat. L’equipa buta los parets e comença de tener un utís fòrt interessant.

 Del costat occitan, lo Ceucle occitan Setòri* manten la flama. Publica cada an l’Almanac Setòri illustrat  qu’es un almanac un pauc especial. I cerquetz pas los jorns de l’annada : i son pas. La publicacion es un recuèlh de tèxtes de tota mena d’autors regionaus o en rapòrt ambe la vila. Es un pauc una institucion locala e los comerçants refusan pas d’ajudar ambe de publicitats.

 Avèm tanben parlat dins lo darrièr numerò de la Linha Imaginòt del grop de musicaires Rex Mundi. Aquela jove equipa se bolega coma cal e ven de balhar naissença a una associacion “Los morres de pòrc”** qu’a per tòca la salvagarda e la promocion del patrimòni culturau occitan de Seta e des País de Tau, ambe de collectages e de difusion.

 Mas un enfant originau de la vila es son Musèu imaginari de la sardina***. Segur que se pòt pas parlar de Seta sens parlar de la sardina. Aquel peis foguèt longtemps lo plat mai corrent per una bona part de la populacion. Mas caliá pensar a crear un endrech per mòstrar tot aquel mond de la sardina. Ara es una realitat dins un canton al ras del mercat cobèrt, al centre de la vila. Dintratz aquí dedins coma se dintràretz dins una boita de sardina, e i trobatz tot çò que cal per manjar, beure e s’entre-se-nhar sus la sardina e son importància economica, sociala, culturala e donc imaginària. Es una jove equipa que s’ocupa de far virar tot aquò. E aquò vira plan. L’associacion Kolèga ! pren en carga las animacions, e aquí l’imaginacion es tanben al poder. Organizan çò qu’apèlan des “Palabres” : “L’Occitanie future”, “La Méditerranée un nouveau territoire de conquête pour les femmes ?”, “Les musées peuvent-ils être une réponse à la quête identitaire contemporaine ?”, “La Turquie carrefour musical de la Méditerranée”, “Dyonisos et la culture de l’ivresse”... I a tanben de concerts (musica arabo-andalosa, jazz, musica grèca...) e d’exposicions. Cal dire que Seta manca pas de ressorgas per alimentar las idèas de l’equipa.

 Lo 13 de febrièr passat, i avia donc una “palabre” sus l’Occitania futura. Cal saludar l’iniciativa d’Angelica Sanchez qu’aviá convidat fòrça representants d'estructuras occitanistas. Pas de suspresa dins lo debat, e un punt simbolizèt un pauc l’estat de las fòrças en preséncia: la discussion sus la famosa “resiténcia” que caldriá organizar dins la situacion actuala. I aviá solament doás personas per refutar aquel tèrme : la presidenta de la calandreta de Seta, e lo representant de la Linha Imaginòt (vòstre servitor). Lo tèrme de resisténcia es tanben fòrt utilizat dins los mitants dits “d'esquèrra” o en cò dels intellectuals de l’universalitat abstracta. Segur que resistir es una reaccion naturala quant òm es atacat, quant òm a perdut una batalha. Mas resistir solament es tanben aceptar un pauc aquela situacion : un adversari mèstre del jòc. Resistir es solament empachar l’adversari de far exactament tot çò que vòl, mas pas mai.

 Se fasèm lo rapròchament ambe la darrièra guèrra mondiala, podèm dire que la Resiténcia faguèt un brave trabalh coratjós, que tot lo mond i èra pas. Mas se i aviá pas agut De Gaulle, benlèu seriam encara en trin de resistir. De Gaulle agèt la reaccion d’aceptar pas la vitòria de l’enemic e de tornar pensar la França. Voliá èstre melhor que lo IIIen Reich.

 Pensi qu’es aquel estat d’esperit que cal aver, es a dire ara èstre melhor que la republica francesa monoculturala e centralista. La cultura occitana balha los mejans de far bolegar la democracia e d’inventar quicòm de mai interessant per tots. Las calandretas fan mai que resistir : fòrman de ciutadans bilingües e dubèrts al mond, reinventan l’escòla e la formacion. La Linha Imaginòt participa tanben a l’invencion d’una novèla democracia. La tòca es auèi de prendre en carga l’avenidor del país.
 
 

*Ceucle occitan Setòri 4 carrièra Ribot 34200 Sète T : 04 67 74 94 56
**Los morres de Pòrc, Lo Globe Esc 82 Pta 668, avenguda St Exupéry 34200 Sèta T : 04 67 53 69 97
***Musée imaginaire de la sardine 2 rue Alsace-Lorraine 34200 Sète T : 04 67 74 91 75.